سرویس خبری رژیم صهیونیستی و صهیونیزم

به قلم احمدرضا روح الله زاد:
طوفان الاقصی، پایان اسراییل، پایان نظام صهیونیستی جهانی

اندیشکده قدس؛ امروز ۱۵ مهر ماه برابر با ۷ اکتبر، دومین سالروز عملیات طوفان الاقصی است. عملیاتی که یک ضربه سهمگین بر پیکره رژیم صهیونیستی بود. ضربه ای که حقیقتا یک زلزله بزرگ بود که قابلیت ترمیم آن اساسا وجود ندارد.

بررسی راهبردی دیدار ترامپ و نتانیاهو در واشنگتن و پیامدهای آن برای ایران و منطقه

اندیشکده قدس؛ دیدار ۷ ژوئیه ۲۰۲۵ بین بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ در کاخ سفید، نه‌تنها درباره آتش‌بس در غزه و تبادل گروگان‌ها بود، بلکه به‌گونه‌ای راهبردی به هماهنگی‌های ضدایرانی، بازطراحی نظم امنیتی منطقه، و احیای دکترین فشار حداکثری علیه جمهوری اسلامی ایران پرداخت. این گزارش راهبردی با استناد به منابع معتبر خبری، به واکاوی اهداف، مصوبات، و پیامدهای احتمالی این دیدار پرداخته است.

اندکی از ضربات سخت ایران به رژیم غاصب صهیونیستی

اندیشکده قدس؛

جهان را تصویری از دژی نشان دهید که هیچ‌کس نتواند آن را بشکند. این، گنبد آهنین بود. گنبد آهنین فقط یک سپر نبود، بلکه نشانه‌ای از قدرت و نشان غرور بود. اسرائیل خود را رئیس منطقه می‌دانست و به هر دشمنی هشدار می‌داد که جرات هیچ کاری را نداشته باشد. اما یک شب، آن تصویر به شدت لرزید، باور به قدرت بی‌پایان آن شکست خورد؛ نه به‌خاطر تعداد زیاد، بلکه به خاطر عملی دقیق.

آیا آتش بس با اسرائیل اساساً معنایی دارد؟

اندیشکده قدس؛ امام خمینی(ره): «اسرائیل هم حالا می‌گوید: بیایید صلح کنیم. یعنی، چه؟ یعنی وارد شده است و شهرها… را گرفته است و حالا می‌گوید که ما، بیایید حالا دیگر آتش بس کنیم. آن روز آتش بس است که با مشت بزنند اسرائیل را بیرونش کنند از شهرهای خودشان و آن وقت بگویند که بسیار خوب، حالا آتش بس! بنشینید مجرم را بفهمیم کی است. آن وقت هم صلح همین طوری نباید بشود.

به قلم فاطمه باقری، دانشجوی دانشگاه شریف؛
میدانی علیه نظم تحمیلی؛ مواجهه ایران و پروژه صهیونیستی

اندیشکده قدس؛ تحلیل دوازده روز درگیری میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم اسرائیل را نمی‌توان در سطح صرفاً نظامی یا دیپلماتیک خلاصه کرد. آنچه در این بازه زمانی رخ داد، از سطح یک منازعه متعارف فراتر رفت و در عمق خود نشانه‌هایی از یک تقابل وجودی میان دو منطق تاریخی داشت. رژیم اسرائیل در اصل، محصول یک تصمیم سیاسی از سوی قدرت‌های استعماری قرن بیستم بود؛ پدیده‌ای که در بستر طبیعی منطقه زاده نشد، بلکه با مداخله بیرونی و به‌ منظور مهندسی امنیت غرب در غرب آسیا شکل گرفت. در برابر، ایران به‌ عنوان ساختاری با ریشه‌های دیرپای تمدنی، هم‌زمان دارای حافظه تاریخی، بستر فرهنگی و ساخت قدرت سیاسی پایدار بوده است.

پربحث ترین

تصویر روز:

پیشنهادی